
شکسپیر
: نمی ترسی؟(مکبت / اثر ویلیام شکسپیر / بازخوانی محمد چرم شیر و فرهاد مهندس پور )
این ترانه تقدیم شده به نیما کوکلانی ، خودم و همه ی اونایی که خجالت نمی کشن اگه توی یه جمع محترم ، ترانه بالا بیارن !
(کابوس)
مثل ِ حضور ِ درد توی ِ انبساط ِ آه
مثل ِ پرنده وار شدن توی مُستراح
من شکل ِ وَهم های تو اَم تو شبانه هات
کابوسی اَم شبیه ِ تمامِ ترانه هات
شکلِ صداقت ِ همه ی خواب هایِ بد
مثل ِ همون ماهی سیاه ِ عمو صمد
انگاره ای کریه تر از گریه ی یتیم
مثل ِ تمام ِ پنجره های ِ خدا ، عقیم
آواره مثل ِ شعر و نفس بعد ِ شاملو
مثل ِ تنفُر ِ پدر از مادر و هَوو !!
حس ِ جویدن ِ تو توی آرواره ها
الحاق ِ چشمهای ترت به ستاره ها
تف کردن ِ ترانه ای از جنسِ وَهم و تب
آغوش خالی ِ منُ این زمهریر ِ شب
من شکل ِ وَهم های تو اَم تو شبانه هات
کابوسی اَم شبیه ِ تمامِ ترانه هات
(میثم یوسفی)
می خواستم که م ی خ واه م بگویم نمی گویم ها را !
وقتی زن نبود که نبود تا زنی زن باشد که نباشد ! نباشد !
هیچ چیز هیچ وقت مهم نبوده ! جز زنی که مهم نبود که باشد یا نباشد چون نبود .
دخترک ! خودت را جر هم بدهی به من نمی رسی ! من خرتر از همه ی هواپیماهای دنیا می پرم تا به تو برسم که هیچ وقت نیستی تا برسی .
آنقدر کالی که طعم گهت دست از سر ما بر نمی دارد که ندارد !
به هیچ وقت ها هم کمی فکر کن . حتی هیچ وقت ! گاهی اینطرف ها پیدایت بشود بد نیست تا پیدایت بشوم تا پیدایت کنم تا پیدایم کنی پیدا .
دلم به اندازه ی همه ی نیامدن های دنیا باد دارد !
تنگت که می شوم دلم باش !
هنوز چشم به راهت ترانه بالا می آورم ! همیشه ن ی ام د ن ی !
( این همین الان متولد شد . لا ... بُد )
ترانه ای بسیار زیبا (صحنه سازی) از دوست خوبم مهیار کاظم زاده رو میتونین از اینجا گوش کنین . از دوستانی مثل مهیار بعدها بیشتر خواهیم شنید ! شعر ، آهنگ و خواننده ی کار خود مهیاره .
ما ز بالاییم و بالا می رویم
ما ز دریاییم و دریا می رویم
ما از اینجا و از آنجا نیستیم
ما ز بی جاییم و بی جا می رویم
(مولانا)