مدتی‌ست ترانه‌هایی که می‌نویسم بسیار آرام‌تر از چیزی‌ست که قبلا بود و دوستان‌ام می‌گویند انگار به راه راست هدایت شده‌ای. این‌که دوستان خواننده و آهنگ‌ساز هم به این تحول بزرگ در "من ِ بنده" این‌قدر علاقه‌مند شده‌اند و مثلا ترانه‌ی "دیوونه‌وار" را سه نفر می‌خواهند، در شرایطی که قبل از این سر نخواستن ترانه‌های ما دعوا بود، پیش خودم فکر می کنم حتما خبری هست. دو نفر از‌ این‌ها هم آن‌قدر معروف و بزرگ‌ هستند که شاید خیلی‌ها و حتی خودم یک‌زمانی آرزوی هم‌کاری با ایشان را داشتیم، گرچه می‌خواهم این ترانه را به کسی بدهم که به اندازه‌ی آن دو نفر معروف نیست و حتی پول‌ پرداختی اش هم کمتر است!!! فقط موسیقی‌اش برای این ترانه بهتر شده و دوست دارم. با همه‌ی این تفاسیر هنوز انسان هدایت نشده ای هستم چون کارهایی را بیشتر دوست دارم که همه نسبت به ننوشتن آن ها تشویقم می کنند. البته شما نگران نباشید چون برای مدت کوتاهی هم شده تصمیم گرفته‌ام طوری بنویسم که همه خوش‌شان بیاید، شاید هم صلاح در این باشد، خدا را چه دیدی؟!

(در به‌روز رسانی بعدی شاید یکی از این‌ترانه‌ها را بخوانیم.)