وسوسه ی واسلاو هاول را حتما بخوانید. هاول یکی از سرشناس ترین نمایشنامه نویسان اروپای شرقی ست. پایان بندی وسوسه بسیار عالی و غیر قابل پیش بینی ست. مطمئنم دوستانی که همیشه بر حسب مترهای از پیش تعیین شده می نویسند و قضاوت می کنند می توانند در یک نمایشنامه ی قوی و معروف هم ببینند که خیلی جاها شکستن تعاریفی که هست یا خودمان می دهیم چقدر بهتر و غافل گیر کننده تر است. پیشنهاد های حامد در مورد کتاب، مخصوصا نمایشنامه، همیشه عالی بوده. حالا من این پیشنهاد را به شما منتقل می کنم.

تایماز خیلی خوب است. واقعا کارهایش خاص و دل چسب است. دیشب باز یک شب خوب با دوستانی بود که همیشه خاطره ساز بوده اند. یکی از دل چسب ترین ترانه های تایماز را برایتان می نویسم. شما همچنان حسرت این را بخورید که چرا با صدای خودش این ترانه را نمی توانید بشنوید!!

من یه کفش دوزِ چاقم روی پلک تو
که ورم داری بذاری روی پوستت که سرما نزنه تنم -ُ ، تنم -ُ
من یه زنبورِ زردم روی ِ گل تو، که نیشت می زنم، می زنم
بوی نفسات، بوی لباسات، رفته توی سلولای تنم

من صورتم -ُ می چسبونم به شیشه ی قطار
این یعنی خدانگهدار
تو می دوی دنبالم روی ریلای کش دار
این یعنی خدانگهدار

من یه رنگِ اُختایی، روی هوسات
بکشم توی ریه هات، مصرفم کن
من یه قطره ی آبم روی شکمت
بکشم توی تنت، مصرفم کن

من صورتم -ُ می چسبونم به شیشه ی قطار
این یعنی خدانگهدار
تو می دوی دنبالم روی ریلای کش دار
این یعنی خدانگهدار

(تایماز افضلی)